همایشی درباره پیامدهای حمله به ایران و چگونگی پیشگیری از آن
در شرایطی که گزارش تازه آژانس بین المللی انرژی اتمی از فعالیت اتمی ایران و تعبیرهای متفاوت ایران و آمریکا و متحدانش از آن، بر رویارویی طرفین شدت بخشیده، بحث بر سر احتمال بروز درگیری نظامی میان طرفین مناقشه نیز در محافل بالا گرفته است.در این راستا، بعدازظهر چهارشنبه (21 نوامبر) جمعی از کارشناسان، قانونگذاران، مسئولان دولتی و دیپلماتیک برای بحث در این زمینه در یکی از تالارهای مرکز همایشهای ملکه الیزابت دوم در لندن گردآمدند.این همایش را گروهی با عنوان “تحلیل شنودهای رسانه های بین المللی” (IMIA) برای پاسخگویی به این پرسش برگزار کرده بود: “آیا داریم بسوی رویارویی با ایران پیش می رویم؟”

افزایش انتقادها از احمدی‌نژاد
اصلاح‌طلبان ایرانی بار دیگر از محمود احمدی‌نژاد انتقاد می‌کنند که با سیاست‌های خود ایران را در صحنه‌ی سیاست خارجی، در وضعیت دشواری قرار داده است و در داخل کشور هم به وعده‌های انتخاباتی خود عمل نکرده است.  در میان مردم هم نارضایتی از انزوای کشور و وضعیت رو به وخامت اقتصادی، در حال افزایش است. نکته‌ی تازه در این میان نوشته‌‌ای در روزنامه‌ی محافظه‌کار جمهوری اسلامی در روز چهارشنبه است که احمدی نژاد را متهم به سیاست زیان‌آور برای کشور کرده‌است. چنین انتقادی از آنجایی شگفت‌آور است که در روزنامه‌ای منتشر می‌شود که به مواضع “فرمانده‌ی کل قوا”، آیت‌الله علی خامنه‌ای، که تاکنون از رئیس‌جمهور حمایت کرده است، بسیار نزدیک است.

قابلیت حمله نظامی آمریکا به ایران: از تئوری تا واقعیت
دکتر رضا تقی زاده، استاد دانشگاه گلاسگو در اسکاتلند و تحلیلگر سیاسی در مصاحبه ای با رادیو فردا می گوید که در قابلیت آمریکا برای حمله به ایران تردیدی وجود ندارد. وی می گوید: «مسئله قابلیت نظامی آمریکا برای حمله به ایران و تصمیم این کشور برای چنین حمله ای را باید از هم جدا کرد. اینکه تصمیمی برای حمله به ایران وجود دارد یا نه، بحث دیگری است ولی در اینکه آنها می توانند به ایران حمله کنند تردیدی وجود ندارد.» به گفته آقای تقی زاده، بیشترین قابلیت آمریکا در لحظه هجوم به عراق و حمله به افغانستان مشاهده شد و «ارتش ایالات متحده  توانست در روزهای اولیه به آسانی لطمات عمده ای به این دو کشور وارد کند. ولی ضعف عمده آمریکا در اداره  وضعی بود که بعد از هجوم در این کشورها به وجود آمد.»

کارتون هایی از مریم یزدانی در ارتباط با موقعیت اجتماعی دختران در ایران